Jak wykorzystać genogram w psychoterapii indywidualnej

Czas trwania:
Jednodniowy warsztat stacjonarny (10-18).

Odbiorcy szkolenia: 
Psychologowie i psychoterapeuci wszystkich modalności, pracujący z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi.

Cele szkolenia:

• Zapoznanie uczestników z genogramem jako narzędziem diagnostyczno-terapeutycznym.
• Nabycie umiejętności tworzenia i interpretowania genogramów.
• Rozwijanie kompetencji włączania kontekstu rodzinnego w proces diagnozy i terapii indywidualnej.

Program:

1. Genogram – czym jest i dlaczego warto z niego korzystać?
   – Rola genogramu w terapii indywidualnej dla terapeuty i pacjenta.
2. Kiedy i jak stosować genogram?
   – Praktyczne wskazówki oraz sposoby wykorzystania zebranych informacji.
3. Rodzina w ujęciu genogramu
   – Kluczowe pojęcia i zjawiska ułatwiające interpretację (lojalność, mity, triangulacje).
4. Genogram krok po kroku
   – Jak go konstruować i odczytywać na kolejnych etapach pracy.
5. Ćwiczenia praktyczne
   – Tworzenie własnego genogramu lub genogramu pacjenta.

Forma zajęć:
Wykładowa z elementami warsztatowymi, praca na przykładach prowadzącej oraz przypadkach zgłaszanych przez uczestników.

Korzyści dla uczestników:

• Umiejętność uwzględniania kontekstu rodzinnego pacjenta w diagnozie i planowaniu terapii.
• Zrozumienie funkcji objawów pacjenta w perspektywie „tu i teraz” oraz „tam i wtedy”.
• Zdobycie narzędzia do porządkowania, łączenia i zapisu informacji o pacjencie.
• Możliwość natychmiastowego zastosowania poznanych technik w praktyce klinicznej.

termin: 18-21.08.2026 - 4 dni 

forma: stacjonarna - sala - Warszawa 

godziny: 09:00 - 16:30

PROMOCJA! do 30.03.2026 lub wyczerpania miejsc promocyjnych - 1560 zł - liczba miejsc w cenie promocyjnej ograniczona - decyduje kolejność wpłat

Drogi Psychologu:

- jesteś osobą, która ukończyła studia psychologiczne i otrzymała pracę w placówce oświatowej? 

- dotychczas pracowałeś poza oświatą i właśnie rozpoczynasz pracę w przedszkolu lub szkole?

- będziesz realizował swoje zawodowe powołanie w pracy z przedszkolakami, uczniami szkoły podstawowej lub średniej?

Jeżeli tak, to z pewnością zastanawiasz się, co będzie należało do twoich obowiązków?, 
jak przygotować się do pracy w oświacie?, jak opracować szkolne dokumenty?, jak odpowiadać na potrzeby placówki i dyrektora?, co jest w zakresie twoich kompetencji? 

Jeżeli chcesz, to pomożemy Ci przygotować się, abyś dobrze realizował swoje zadania. To szkolenie pomoże Ci w zdobyciu wiedzy na temat pracy psychologa w oświacie, umiejętności w pracy nad dokumentacją szkolną oraz wyposaży w praktyczne umiejętności, które będziesz mógł wykorzystać z pracy z uczniami. 

Szkolenie składa się z pięciu modułów, które uporządkowują twoją wiedzę na temat pracy psychologa w szkole i w przedszkolu. 

MODUŁ 1

„ZADANIA I OBOWIĄZKI PSYCHOLOGA SZKOLNEGO 
W ŚWIETLE PRZEPISÓW PRAWA”

Opis szkolenia

MODUŁ 2

„SZKOLNY PROGRAM WYCHOWAWCZO – PROFILAKTYCZNY – DOKUMENT KOORDYNOWANY PRZEZ PSYCHOLOGA – TWORZENIE, REALIZACJA 
I EWALUACJA”

Opis szkolenia

MODUŁ 3

„ZAJĘCIA EMOCJONALNO – SPOŁECZNE – JAK DOBIERAĆ TREŚCI DO POTRZEB UCZNIÓW? – TEORIA W POŁĄCZENIU Z PRAKTYKĄ”

Opis szkolenia

MODUŁ 4

„NARZĘDZIOWNIK PSYCHOLOGA, CZYLI POMOCE W KTÓRE POWINIEN WYPOSAŻYĆ SIĘ SZKOLNY PSYCHOLOG ”

Opis szkolenia

MODUŁ 5

„PRACA Z UCZNIEM ZDOLNYM I Z TRUDNOSCIAMI – JAK DOBIERAĆ TREŚCI, WSPIERAĆ NAUCZYCIELI I PRZYGOTOWAĆ DOKUMENTACJĘ?”

Opis szkolenia

”Problemów nie można uleczyć za pomocą słów, lecz tylko przez doświadczenie i to nie wyłącznie przez doświadczenie korygujące, lecz przez ożywienie wczesnego lęku, smutku i gniewu.”

Alice Miller

Ewolucja terapii poznawczo – behawioralnej doprowadziła do tzw. rewolucji emocjonalnej w CBT, która wzbogaciła dotychczasowe zdobycze CBT poprzez skupienie uwagi m.in. na: podkreśleniu znaczenia relacji terapeutycznej, schematów emocjonalnych, duchowości, wyznawanych wartości czy umiejętności bycia tu i teraz. Trzecia fala terapii CBT stanowi ważny obszar rozwoju współczesnej psychoterapii, poszerzając spektrum technik terapeutycznych w wymagających zaburzeniach psychicznych, takich jak osobowość borderline (o typie chwiejnym emocjonalnie) czy nawracające zaburzenia depresyjne.

Szkolenie „Praca z emocjami w terapii poznawczo – behawioralnej” skupia się głównie na technikach terapeutycznych „trzeciej fali” służących lepszemu zrozumieniu, radzeniu sobie i korzystaniu z emocji zarówno przez psychoterapeutę jak i pacjenta. Na szkoleniu dominują ćwiczenia i doświadczenia w oparciu o pracę własną oraz prezentacja technik przez prowadzącą.

Odbiorcy szkolenia: Psycholodzy, psychiatrzy, pedagodzy oraz studenci powyższych kierunków.

Cel szkolenia:

• Przedstawienie głównych podejść tzw. trzeciej fali w CBT w kontekście skupiania się na emocjach terapeuty i pacjenta

• Zaprezentowanie technik pomocnych w korzystaniu z emocji w pracy psychoterapeutycznej

• Zaprezentowanie technik pracy z emocjami w kontekście impulsywności i nie radzenia sobie z silnymi emocjami przez pacjentów

• Zaprezentowanie technik pracy z emocjami w kontekście tłumienia i odcinania się od emocji przez pacjentów

Program szkolenia:

1. EST (emotional schema therapy) - Terapia ukierunkowana na schematy emocjonalne - Robert Leahy:

   • omówienie schematów emocjonalnych, kwestionariusza i sposobów pracy z emocjami

2. Uprawomocnianie (Linehan, Greenberg, Leahy):

„Nerwica jest zawsze substytutem uzasadnionego cierpienia.” C.G. Jung

• Uprawomocnianie – uwydatnianie mądrości punktu widzenia pacjentki.

• Rozwiązywanie problemów – uwydatnianie mądrości punktu widzenia terapeuty.

• Pacjent ma odzyskiwać zaufanie do swoich emocji, intuicji i decyzji.

3. Umiejętności związane z regulacją emocji:

   • Dziennik emocji + ABC

   • Psychoedukacja o emocjach – mieszczenie emocji, redukowanie zależności zachowań od nastroju

   • Plusy i minusy znieczulania emocji

   • Mity na temat emocji

   • Umiejętności związane z ZASADNICZĄ UWAŻNOŚCIĄ (Linehan, Kabat-Zinn, ACT)

   • ACT - Terapia Akceptacji i Zaangażowania, Hayes, Wilson

   • Komunikowanie emocji – komunikat JA

   • Rozwijanie samouprawomocniania; redukowanie samounieważnienia.

4. Praca na poziomie emocjonalnym:

   • Techniki wyobrażeniowe

   • Praca z trybem Odłączonego Obrońcy

   • Self-compassion

5. Praca z emocjami na poziomie behawioralnym - umiejętności samokierowania:

   • Zrób odwrotnie

   • Zjedz tę żabę…

   • Rozwijanie realistycznego podejmowania decyzji

   • Rozwijanie aktywnego rozwiązywania problemów

   • Umiejętności związane ze skutecznością w relacjach interpersonalnych: tworzenie przyjaźni, asertywność

6. Życie w oparciu o wartości jako ważny aspekt radzenia sobie z emocjami.

7. Radzenie sobie z nawrotami.

Forma prowadzenia zajęć: Krótki wstęp teoretyczny, prezentacja i omówienie przypadków, prezentacja i ćwiczenie konkretnych technik terapeutycznych indywidualnie i w grupach, prezentacje multimedialne.

Korzyści z uczestnictwa: Dzięki nabytej wiedzy i poznanym umiejętnościom uczestnicy będą potrafili lepiej rozumieć emocje swoje i pacjentów oraz wykorzystywać w swojej pracy zaprezentowane techniki.

Jednym z objawów zdrowia psychicznego jest umiejętność świadomości swoich uczuć oraz  zdolność ich przeżywania i wyrażania.
Podczas warsztatu chce zaproponować kształtowanie umiejętności rozumienia i wspierania młodzieży w przeżywaniu oraz regulowaniu uczuć. Będę chciała pokazać różnice między odreagowywaniem napięcia a przeżywaniem emocji oraz pochylić się nad przyczynami odczuwania lęku przed swoimi uczuciami. Przyjrzymy się także niektórym uczuciom bliżej starając się zobaczyć ich funkcje oraz możliwości ich wyrażania. 

Plan warsztatu:
1. Napięcie, emocje, uczucia
2. Lęk przed uczuciami i potrzebami
3. Podstawowe obrony przed przeżywaniem uczuć - obojętność, zaprzeczanie, acting out i projekcja
4. Regulacja emocji poprzez umysł i poprzez ciało
5. Przeżywanie pozytywnych uczuć - przywiązanie, miłość
6. Przeżywanie smutku
• Przyczyny przeżywania smutku
• Adaptacyjna rola smutku
• Smutek a pozycja ofiary
7. Złość
• Przeżywanie złości a odreagowywanie napięcia
• Złość jako afekt zastępczy 
• Zakotwiczanie przeżywania złości
• Wyrażanie złości i radzenie sobie z agresywnymi impulsami
8. Poczucie winy
•  Funkcja poczucia winy
•  Rozróżnianie między poczuciem winy a obwinianiem się, samokaraniem i wstydem
•  Wspieranie przeżywania poczucia winy i zapobieganie obwinianiu
•  Radzenie sobie ze wstydem
9. Przeżywanie mieszanych uczuć dlaczego przeżywanie mieszanych uczuć bywa problemem?

Warsztat jest przeznaczony dla terapeutów i psychologów pracujących terapeutycznie z młodzieżą.
Będzie wymagał zaangażowania w pracę warsztatową i ćwiczenia. Będzie bogaty w różne sposoby rozumienia tematu, praktyczne ćwiczenia oraz prezentację przypadków klinicznych.

Dwudniowe szkolenie będzie ukierunkowane na rozwijanie wiedzy z zakresu Terapii Schematów dzieci i młodzieży. Skupimy się na pogłębieniu umiejętności diagnostycznych oraz stosowania terapeutycznych technik opartych na relacji (min. empatyczna konfrontacja), doświadczeniowych (min. techniki wyobrażeniowe), poznawczych (tworzenie flash cards) i behawioralnych w pracy z typowymi dla dzieci i młodzieży trybami. 

Uczestnicy dowiedzą się i w praktyce doświadczą jak można rozwijać, wzmacniać i aktywować  Mądry i Sprytny Tryb Klienta.

Przedstawione będą skuteczne i kreatywne techniki diagnostyczne i terapeutyczne (oparte min. na zabawie, rysunku, pracy z filmem, kartami, figurkami), które w atrakcyjny sposób tłumaczą zagadnienia TS i angażują młodego Klienta oraz rodziców w proces terapeutyczny.

Szkolenie będzie obejmowało poszerzony moduł o pracę z rodzicami.

Forma pracy

▪        forma szkoleniowo-warsztatowa

Dla kogo?

Dla osób, które już posiadają podstawową wiedzę z zakresu Terapii Schematów dzieci i młodzieży oraz są zainteresowane wprowadzeniem bardziej zaawansowanych technik terapeutycznych do pracy z młodym klientem i ich rodzicami.

Warsztat przeznaczony dla osób zainteresowanych pracą terapeutyczną i wsparciem w rozwoju  wysoko funkcjonujących dzieci  i młodzieży ze spektrum autyzmu. 2 dni szkoleniowe po 8 godzin ( 9.00-17.00) . 

Warsztat zawierać  będzie: 

• Omówienie funkcjonowania poznawczego, społecznego, emocjonalnego, specyficznych deficytów  i analizę zróżnicowania indywidualnego dzieci i młodzieży z ASD,  
• omówienie znaczenia wczesnej diagnozy 
• analizę współpracy z rodziną   osób z ASD ,  w tym analizę sytuacji związanych z trudnościami płynącymi ze strony opiekunów dzieci ( trudności w przyjęciu diagnozy, brak współpracy w zakresie kontynuacji oddziaływań terapeutycznych)  
• zaburzenia współwystępujące  i   uwzględnianie ich w planach terapii, 
• omówienie zachowań  trudnych – przyczyny i zapobieganie ich występowaniu, 
• tworzenie indywidualnego profilu funkcjonowania dziecka i młodej osoby ze spektrum w oparciu o zasoby i obszary deficytowe, 
• Wybór i modyfikacje technik terapii poznawczo behawioralnej w terapii dzieci i młodzieży z ASD (konkretne przykłady dostosowania materiałów , pomocy do potrzeb i możliwości dzieci z ASD
• Omówienie dodatkowych  technik terapeutycznych wspierających pracę z dziećmi z ASD (na podstawie doświadczenia klinicznego)
• Współpraca z przedszkolem / szkołą, jako element wspierający oddziaływania terapeutyczne, strategie do zastosowania w grupie przedszkolnej / klasie
• Wsparcie w zakresie specyficznych potrzeb i problemów starszej młodzieży z ASD (trudności w relacjach społecznych)

Metody  szkoleniowe Wykład/prezentacja, studia przypadków, przykłady z praktyki klinicznej, ćwiczenia, dyskusje, analiza materiałów. 

Czas trwania szkolenia: 10 godzin dydaktycznych
Cel szkolenia:

• Przedstawienie obrazu klinicznego tików u dzieci i młodzieży,
• Umiejętność przeprowadzenia diagnozy,
• Planowanie i organizacja pracy terapeutycznej z dzieckiem i jego rodziną,
• Omówienie technik terapeutycznych wykorzystywanych w pracy z pacjentem,

Program szkolenia:
1. Jak żyć z tikami? - rozumienie zaburzenia i świata osób cierpiących na tiki

• Objawy – tiki wokalne, ruchowe, czuciowe i inne opisane rodzaje tików,
• Klasyfikacja tików,
• Etiologia,
• Diagnoza różnicowa,
• Ocena tików – metody diagnostyczne: SKALA NASILENIA TIKÓW The Yale Global Tic Severity Scale YGTSS

2. Organizacja pracy terapeutycznej

• Leczenie tików (omówienie różnych technik leczenie).
• Rola rodziców w procesie terapeutycznym
• Terapia behawioralna jako jedna z podstawowych technik pracy z dzieckiem
• psychoedukacja: rodziców, dziecka, najbliższej rodziny, nauczyciela/kolegów w szkole, trenerów
• wskazówki do domu i do szkoły
• oddziaływania na czynniki zewnętrzne nasilające tiki /funkcjonalna analiza zachowania/
• oddziaływania na wewnętrzne nasilające tiki /trening odwracanie nawyków/
• behawioralna terapia tików krok po kroku – planowanie sesji
• techniki relaksacyjne
• farmakoterapia

3. Podsumowanie i zakończenie warsztatów
Forma prowadzenia zajęć:
Krótki wstęp teoretyczny, prezentacja i omówienie przypadków, prezentacja i ćwiczenie konkretnych technik terapeutycznych indywidualnie i w grupach, prezentacje multimedialne.
Korzyści z uczestnictwa:

• Dzięki nabytej wiedzy i poznanym umiejętnościom uczestnicy będą:
• potrafili dokonać diagnozy tików,
• zaplanować przebieg leczenia (terapii) zgodnie z celami terapeutycznymi,

Każdy uczestnik szkolenia dostanie bogaty zestaw materiałów, oraz certyfikat potwierdzający udział w szkoleniu terapii poznawczo-behawioralnej.

Odbiorcy szkolenia: psycholodzy pracujący w poradniach psychologiczno-pedagogicznych, szkołach, poradniach zdrowia psychicznego, terapeuci

Główne cele szkolenia:

• przedstawienie podstawowej wiedzy na temat mechanizmów powstawania i podtrzymywania zaburzenia,
• zapoznanie uczestników z kryteriami diagnozy oraz z  kwestionariuszami wykorzystywanymi do diagnozy OCD
• przekazanie informacji dotyczących założeń i strategii terapii poznawczo-behawioralnej i ćwiczeń opartych na uważności wykorzystywanych w pracy z OCD
• zapoznanie z podstawowymi technikami terapeutycznymi oraz przebiegiem terapii ze wskazówkami do praktycznego stosowania,
• ćwiczenie praktycznych umiejętności planowania i przeprowadzania omawianych interwencji terapeutycznych.

Forma: wykładowo-warsztatowa
Czas trwania szkolenia: 16 godzin dydaktycznych
Plan szkolenia:
Część teoretyczna warsztatu

1. Diagnoza, kryteria klasyfikacyjne wg DSM-IV/V oraz ICD-10,
2. Postacie objawów obsesyjno-kompulsyjnych: pojęcie myśli natrętnej, czynności natrętnej, rytuału jawnego, rytuału psychicznego, pierwotnego spowolnienia, ruminacji myślowych.
3. Zagadnienia epidemiologiczne.
4. Spektrum zaburzeń obsesyjno-kopulsyjnych
5. Przesądy, myślenie magiczne; rytuały wczesnodziecięce
6. Etiologia
7. Terapia poznawczo-behawioralna z elementami terapii opartej na uważności
   • Terapia ekspozycyjna (cele, strategie, mechanizmy modyfikacji zachowania, ekspozycja: rodzaje, gradacja, zasady wdrażania; powstrzymanie reakcji: zasady prowadzenia, hierarchia stopniowana).
   • Inne techniki behawioralne stosowane w terapii zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego: wyolbrzymianie, blokowanie myśli natrętnych, zmiana przedmiotu lub substytucja natrętnych myśli, substytucja zachowań negatywnych, modelowanie, kształtowanie, odwracanie nawyku, warunkowanie klasyczne, warunkowanie sprawcze.
   • Wykorzystanie technik opartych na uważności w terapii OCD,
   • Terapia poznawcza (psychoedukacja, przeformułowanie poznawcze, specyfika terapii poznawczej zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego u dzieci i młodzieży: eksternalizacja objawu).

Część praktyczna:

1. Ocena i ćwiczenia nasilenia zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego przy pomocy dostępnych skal
2. Prezentacja sesji terapii ekspozycyjnej: ekspozycja jawna oraz wyimaginowana z uwzględnieniem gradacji ekspozycji w odniesieniu do rytuałów jawnych oraz ukrytych w połączeniu z modelowaniem oraz kształtowaniem; wyolbrzymianie oraz blokowanie natrętnych myśli.
3. Prezentacja ćwiczeń opartych na uważności w pracy z pacjentem z OCD
4. Praca uczestników kursu w podgrupach: planowanie i odgrywanie ekspozycji oraz sposobów powstrzymania reakcji w odniesieniu do różnych rodzajów objawów obsesyjno-kompulsyjnych, monitorowanie nasilenia niepokoju i przymusu rytualizacji w trakcie ekspozycji oraz powstrzymania reakcji.

Szkolenie poświęcone jest prowadzeniu terapii poznawczo-behawioralnej dzieci i młodszych nastolatków jako uporządkowanego procesu - od pierwszego kontaktu, przez konceptualizację trudności, planowanie interwencji, aż po zakończenie terapii i zapobieganie nawrotom.

Moduł podkreśla znaczenie ram terapii CBT: rzetelnej konceptualizacji, jasnego określenia celów oraz doboru adekwatnego protokołu terapeutycznego. Jednocześnie pokazuje, że nawet najbardziej solidny materiał terapeutyczny wymaga w toku pracy podejmowania decyzji klinicznych, uwzględniania kontekstu rodzinnego i odpowiedniej pracy z rodzicami oraz reagowania na bieżące trudności pojawiające się w procesie.

Szkolenie oparte jest na analizie dwóch rozbudowanych przypadków klinicznych, przez które uczestnicy przechodzą krok po kroku - obserwując, jak rozwija się proces terapii, jakie decyzje są podejmowane na poszczególnych etapach oraz czy i jak modyfikować plan pracy w odpowiedzi na zmieniającą się sytuację dziecka i jego rodziny.

Plan szkolenia:

I Ramy terapii CBT – punkt wyjścia procesu

Znaczenie konceptualizacji, określania celów terapeutycznych oraz doboru adekwatnego protokołu. 
Terapia jako proces oparty na strukturze, ewaluacji i podejmowaniu decyzji klinicznych.

II Case 1 Dziecko

Przypadek analizowany etapowo, od pierwszego zgłoszenia do zakończenia terapii.

1. Zgłoszenie i pierwsze hipotezy

•           Kto zgłasza dziecko i z jakim problemem

•           Język opisu trudności (rodzic / dziecko)

•           Wstępne hipotezy w modelu CBT

•           Czego jeszcze nie wiemy i co warto doprecyzować

•           Czy potrzebuję zdobyć informacje z dodatkowych źródeł

2. Planowanie pierwszych spotkań

•           Kogo zaprosić na pierwsze sesje i w jakiej konfiguracji

•           Cele pierwszych 2–3 spotkań

•           Budowanie relacji i poczucia bezpieczeństwa

•           Ustalanie zasad współpracy

3. Konceptualizacja 

•           Czynniki podtrzymujące problem (dziecko, rodzice, środowisko)

•           Aktualizacja hipotez terapeutycznych

•           Określenie celów terapeutycznych

4. Dobór interwencji i plan terapii

•           Wybór protokołu i kierunku pracy

•           Sekwencjonowanie interwencji poznawczych i behawioralnych

•           Planowanie etapów terapii

5. Praca z dzieckiem i rodzicami w toku procesu

•           Zadania między sesjami

•           Angażowanie rodziców w zmianę

•           Reagowanie na trudności, regres i brak realizacji zadań

•           Współpraca ze szkołą i innymi specjalistami – kiedy i w jakim zakresie

6. Zakończenie terapii i zapobieganie nawrotom

•           Ewaluacja efektów

•           Utrwalanie umiejętności

•           Przygotowanie dziecka i rodziców do samodzielnego radzenia sobie

•           Domknięcie procesu terapeutycznego

III Case 2 – młodszy nastolatek

Przypadek analizowany według tej samej struktury procesu terapeutycznego, z uwzględnieniem różnic rozwojowych.

1. Zgłoszenie i pierwsze hipotezy

•           Powód zgłoszenia (nastolatek / rodzic)

•           Wstępne hipotezy CBT

•           Różnice w rozumieniu trudności

•           Czego jeszcze nie wiemy i co warto doprecyzować

•           Czy potrzebuję zdobyć informacje z dodatkowych źródeł

2. Planowanie pierwszych spotkań

•           Autonomia i poufność

•           Kontrakt terapeutyczny

•           Ustalanie zasad współpracy z rodzicami

3. Konceptualizacja trudności

•           Czynniki podtrzymujące problem

•           Rola relacji i kontekstu szkolnego

•           Aktualizacja hipotez

•           Określenie celów terapeutycznych

4. Dobór interwencji i plan terapii

•           Dobór protokołu

•           Inna sekwencja interwencji

•           Decyzje dotyczące pracy indywidualnej i pracy z rodzicami

5. Praca z nastolatkiem i rodzicami w toku procesu

•           Zadania między sesjami a autonomia

•           Spadek motywacji i opór

•           Współpraca ze szkołą i środowiskiem - kiedy i w jakim zakresie

6. Zakończenie terapii i zapobieganie nawrotom

•           Ewaluacja efektów

•           Wzmacnianie samodzielności

•           Wspólne stworzenie strategii zapobiegania nawrotom

•           Przygotowanie do przyszłych trudności (przedstawienie zdobytych umiejętności jako narzędzi, które mogą wspierać w przypadku pojawienia się trudnych sytuacji w przyszłości)

•           Domknięcie procesu terapeutycznego

IV Wnioski, wątpliwości, pytania.

Forma prowadzenia zajęć:

Zajęcia prowadzone są w formie wykładowo-warsztatowej, z analizą dwóch szczegółowo omawianych przypadków klinicznych. 
Uczestnicy pracują na kolejnych etapach procesu terapeutycznego, wspólnie omawiając możliwe decyzje kliniczne oraz ich konsekwencje.